top of page
  • Foto van schrijverHalim

Aandacht geven is liefde

Persoonlijk vind ik boksen een heerlijke manier van trainen. Het zet me vast in het moment, omdat het complex genoeg dat ik erbij moet blijven nadenken. Ik moet ook mijn hoofd erbij houden, omdat de kans op een (flinke) tik altijd aanwezig is, dus geen tijd voor To Do lijstjes afgaan. Maar het is ook een goede metafoor voor het leven, van in de dekking gaan, ontwijken, incasseren en uitdelen.

Trainen is geen vervanging van therapie, maar een geweldige aanvulling. Bij boksen sparren we met elkaar op een fysiek niveau, wat zeer therapeutisch kan werken van stoom afblazen of zelfvertrouwen krijgen. Want als je een paar goede tikken hebt geïncasseerd en je staat nog, wie maakt je dan nog wat?

Echter mogen we denk ik ook op persoonlijk, mentaal en wellicht zelfs spiritueel vlak ook wel eens wat vaker sparren. Hoe vaak nemen we niet genoegen met een ‘goed’ als we vragen ‘hoe gaat het?’. Wanneer vragen we nog echt door aan elkaar? Maken we tijd om iemand echt aandacht te geven?

Wanneer was jij er oprecht voor iemand? Een lang gesprek, een mooie wandeling, een fijne knuffel. Er echt helemaal zijn voor iemand, zorgen dat diegene zich gehoord en gezien voelt. Tuurlijk, we hebben het allemaal druk en iedereen gaat door iets heen waar je omgeving (waarschijnlijk) amper iets vanaf weet. Maar is dat niet juist de reden om het voor iemand anders te doen, er te zijn? Je kunt niet iedereen helpen, maar iedereen kan iemand helpen, weet je nog? ;)

Aandacht geven is liefde. Probeer er wat meer van te geven en grote kans dat je er meer van terugkrijgt.

Onderstaande filmpje van Nathan Vos illustreert hoe belangrijk het is om betere vragen aan elkaar te stellen (als mannen).



2 weergaven0 opmerkingen

ความคิดเห็น


bottom of page